zich eerder ingeschreven.
Pieter Frijters
Wat is zijn ontdekking?
Pieter Frijters heeft in zijn leven veel last gehad van spanningen, paniekaanvallen en sociale angsten. Vooral tijdens en na zijn burn-out, ruim twintig jaar geleden. Zijn huisarts dacht aan overspannenheid, zijn neuroloog aan epilepsie. Bezoek aan een psycholoog maakte zijn toestand alsmaar erger. Hij ging daarna zelf op zoek naar de bron van zijn angsten en deed een ontdekking die grote gevolgen zou hebben.
Zijn bijzondere verhaal
‘De oplossing voor mijn angsten lag uiteindelijk in mezelf en ik heb ontdekt hoe ik die kon vinden. Al sinds mijn twintigste interesseerde ik me voor communicatieprocessen en hypnose, vanwege de wisselwerking tussen onze onbewuste creatieve vermogens en de manier waarop we communiceren. Toen ik vastgelopen bleek in mijn angsten en in de reguliere medische en psychologische praktijken, gaf ik mijzelf de opdracht om mijn creatieve denkvermogen los te laten op mijn probleem.
Ik had sterk het gevoel dat de oplossing van mijn angsten niet zo complex was als de deskundigen me vertelden. Ik had veeleer het gevoel dat er ergens een knop in me zat die omgezet moest, en dat het mijn 'taak' was om die knop te vinden.
Op dat moment had ik het meeste last van sociale angsten. Het was zo erg geworden, dat ik nauwelijks nog in staat was om klanten te bezoeken. Ik kreeg mezelf letterlijk de drempel niet meer over. Ik wist dat anderen me zagen als een sterke burcht - of als een bunker - maar van binnen voelde ik me als brandhout. Ik voelde me ook letterlijk opgebrand, moe, burned-out.
Een skitocht
Op een avond zat ik met plezier terug te denken aan een wintersportvakantie, waar ik met een gids een lange skitocht had gemaakt. Ik zag de stralende zon, de strakblauwe hemel en de maagdelijke poedersneeuw. Beneden me zag ik de met sneeuw versierde bomen. Rechts van me zag ik dwars over de helling een skispoor, alsof iemand de sneeuw doormidden had gezaagd.
De herinnering was zo krachtig en het beeld was zo ruimtelijk, dat ik opnieuw het ontzag voelde voor de stille en majestueuze kracht van de bergen. Ik voelde dat mijn lijf veranderde, dat ik lichter werd, gemakkelijker ademde, en dat de spanning in mijn spieren afnam.
Ineens schoot me te binnen dat ik de volgende dag een zakelijke afspraak had. Mijn ‘probleem’ drong zich aan me op en ik voelde mijn lichaam weer op slot springen. Het gekke was dat ik me opeens realiseerde dat het beeld dat ik voor me zag grauw, grijs, eng en als vernauwd was.
Ik dwong mezelf terug naar mijn herinnering aan de bergen. Een beeld dat, zo zag ik plotseling, helder, kleurrijk en ruimtelijk was. Mijn lijf kreeg opnieuw lucht en als vanzelf werd mijn ademhaling rustiger en dieper.
Weer riep ik het beeld op van de afspraak waar ik zo tegenop zag, en weer voelde ik de spanning in mijn lijf terugkeren. Mijn spieren en mijn ademhaling bleken direct te reageren op de kwaliteit van het beeld dat ik voor me zag.
Zo begon ik te experimenteren met het angstbeeld van mijn zakelijke afspraak. Ik voelde een soort extase, omdat ik zeker wist dat de angst en de spanning zouden verdwijnen als ik het beeld dat ik erbij had net zo helder en ruimtelijk kon maken als de prettige herinnering aan de bergen.
Vergelijken van beelden
Ik vergeleek de beelden in mijn hoofd een aantal keer met elkaar. Maar het angstbeeld veranderde niet. Na enkele uren liet ik het los. Ik wilde eerst wat rust nemen. Enige tijd later ging ik er weer voor zitten om die beelden te bekijken en te vergelijken. En wie schetst mijn verbazing… Als een donderslag bij heldere hemel had het angstbeeld een andere kwaliteit gekregen. Het had geen kader meer, ik zag kleur, het beeld was licht, helder en ruimtelijk geworden. Ik wist niet meer precies hoe ik het had gedaan, maar wel dat het gelukt was. Sterker nog: het beeld van mijn werk voor de volgende dag wilde niet meer grauw, grijs en eng worden. Ik had het gevoel dat de afspraak die ik zou hebben prettig en ontspannen zou verlopen. Een uur later kon ik me nauwelijks nog voorstellen dat ik ooit drempelvrees had gehad.
De ontdekking van mijn leven
Ik beleefde de ontdekking van mijn leven: mijn drempelvrees was verdwenen als sneeuw voor de zon door de kwaliteit van mijn innerlijke beelden te veranderen. Na nog wat experimenteren kreeg ik ook in de gaten hoe ik het gedaan had. Het oude angstbeeld was per slot van rekening voorgoed en vrijwel ‘automatisch’ veranderd. Dat was nu juist het bijzondere. Het werd de hoogste tijd om te gaan kijken hoe dit bij anderen zou werken.
In de periode daarna vond ik in mijn relatiekring genoeg vrijwilligers met één of andere niet-reële angst. Bij iedereen kon ik in een mum van tijd de angst elimineren. De basis voor wat later Mind Tuning® zou gaan heten was gelegd.
Mind Tuning®
Na verdere verfijning van de hele aanpak vond ik dat mijn methode een naam verdiende. Onwillekeurig moest ik aan een radio (tuner) denken. Als een radio immers niet goed op een zender wordt afgestemd, dan hoor je ruis en ontstaat er ergernis. Deze verdwijnt wanneer de knop exact op de juiste frequentie wordt afgestemd (tuning). Ik zag hier een metafoor in voor het afstemmen van de geest (mind) op het ‘kunnen’. Later noemde ik mijn methode dan ook Mind Tuning®.’
Door naar Wat heeft hij bereikt?
