Reacties op coaching

Reactie

Vragen/opmerkingen: Goedendag Pieter, Zoals je weet heb ik na diverse keren met jou gesproken te hebben, weer eens gevlogen. Ik had de dag voor dat ik naar spanje ging toch nog een ongelofelijk onrustig gevoel in mijn lichaam, kon me slecht concentreren, voelde me zelf niet echt prettig. Ik heb toen op de valreep nog wat tabletten gehaald bij de dokter. Ik heb daar het hele verhaal uit gelegd, deze raade mij een hele lichte beta-blokker aan, hierdoor zou in een moment van paniek, mijn hart rustig blijven kloppen, waardoor je geen klachten krijgt zoals hyper-ventilatie en dergelijke. Ik heb deze pillen inderdaad in genomen, werd er dus absoluut niet suf van(dat was mijn voorwaarde). 25 Augustus was het dan zo ver, vroeg ons bed uit, gouw naar schiphol en even inchecken, door de douane, en ja hoor, zenuwen. Ik naar de w.c., ik heb daar letterlijk gekotst en gescheten te gelijk(heb je beeld). Nog even een bakje koffie gedronken, en weer rennend naar het toilet. Toen kwam het moment daar, dat we het vliegtuig in gingen. Ik heb de tickets uit de handen van mijn kamaraat gegrist en ban naar het vliegtuig toe gelopen, en ben heel bewust in het vliegtuig om me heen gaan zitten kijken, toppie, hoe je aandacht aan die deur ontsnapt is echt ongelofelijk, ik had niet eens door dat hij dicht ging. En ja hoor daar gingen de motoren loeien, en off we went. Het was nog donker dus konden we Amsterdam, Aalsmeer, en nog veel meer prachtig vanuit de lucht zien.Boven Parijs was het al licht, ook deze konden we prachtig zien. Af en toe een klein tikje van turbulentie, en dan was de combinatie van mindtuning en de pilletjes echt een toppertje(ik had dit een jaar geleden echt niet voor mogelijk gehouden). 2 Uur en 25 minuten later stonden we bij 35 graden te wachten op ons contact in spanje. Ideale vorm van vervoer. De weken voor dat we naar spanje gingen heb ik mij vreselijk druk gemaakt over de vlieg reis, tijdens mijn vakantie was ik zo gerust gesteld(een uitermatig rustige vlucht), dat ik geen moment aan de terugreis heb gedacht. Alleen da dag dat we terug zouden vliegen begon ik me toch een beetje zorgen te maken, dus ik heb weer zo een pilletje geslikt, ben daarbij alles wat jij mij geleerd heb gaan toe passen, en begon me steeds beter te voelen. Wij vlogen terug op 8 augustus op 9 augustus in de nacht, je weet wel, dat weekeinde dat het zo verschrikkelijk stormde in Nederland. Dat het zo stormde had ik al via internet uit mijn telefoon gehaald, dus was niet echt gerust, maar ben rustiger in het vliegtuig gaan zitten als op de heen weg. Nu gingen tijdens het op stijgen de lichten uit wat ik niet als erg prettig ervoer, daarbij was het half een in de nacht, en sloeg de vermoeid heid toch wel toe, dus nadat we eindelijk op hoogte zaten(ik voelde mij niet echt prettig) deed iedereen zijn of haar gordel los, de lichten uit, en ging bijna iedereen slapen, ik had echt het gevoel alleen te zitten. We hadden bij het instappen de dikke editie van de telegraaf gehad, hier heb je wel twee en een half uur voor nodig, dus een klein lampje aan, en lezen maar. Ik merkte aan mezelf dat ik allen maar heel erg leeg naar foto s zat te staren, dus dacht ik kom op, even mindtuning toepassen en dan weer door lezen. Ik zat links in het vliegtuig, en van de 200 stoelen waren er misschien 50 bezet. Boven parijs had ik mezelf weer echt helemaal onder controle, en da gezags voerder zei dat we Parijs heel mooi verlicht konden zien aan de rechter kant. Ik kon me nu ondertussen ook heel ontspannen en vrij door het vliegtuig bewegen. Vlak na Parijs begon het echte feest Turbulentie met een grote T Het vliegtuig kreeg verschrikkelijk op zijn lazer, en de gezagsvoerder nam boven Brussel al afscheid van ons. Er werden hier en daar al wat mensen wakker door het heftige schokken en knallen, maar deze gingen ook weer direct slapen, dus dacht ik oke, dit gaat dus wel goed. Het vliegtuig is tot Rotterdam boven de storm blijven vliegen, en moest toen in(naar mijn idee) een duikvlucht naar beneden, ik zal je vertellen dat ik me toen zo rustig voelde dat ik tot tijdens de landing mijn telegraaf ben blijven lezen. Om me heen pufjes en kreuntjes van angst, en uitgerekend de grootste angsthaas van het hele vliegtuig zat gewoon zijn telegraaf door te spitten(on-ge-lo-fe-lijk.)Toen met een razende klap op de landings baan, en weer los, en nog een hardere klap, voorwiel erbij, en remmen dat het een lieve lust was, we hingen echt in ons tuigje, en ik zat gewoonweg te genieten, ook al was ik wel blij dat we veilig geland waren. Onze volgende reis zou naar New_york gaan maar door de gebeurtenissen in de V.S. wachten we daar nog even mee. Onze volgende vlucht wordt volgend jaar oktober naar Rome, een steden tripje met vrienden. Pieter, heel erg bedankt voor je tips en truuks, wat mij betreft is er echt een wonder gebeurd. Ik hou je op de hoogte, en stuur je binnen kort even een foto van mij in het vliegtuig. P.S.(de volgende keer laat ik de pilletjes thuis. Fokke

Reacties op seminars
Zakelijke klanten

Terug naar bovenaan de pagina